function disSel(target){ if (typeof target.onselectstart!="undefined") target.onselectstart=function(){return false} else if (typeof target.style.MozUserSelect!="undefined") target.style.MozUserSelect="none" else target.onmousedown=function(){return false} target.style.cursor = "default" }
Lost Password?

A password will be emailed to you. You will be able to change your password and other profile details once you have logged in.

Η Φανερωμένη της Αίγινας

Η  Φανερωμένη της Αίγινας

Ο ναός της Φανερωμένης, λίγο έξω από την πόλη,  έχει να διηγηθεί μια ιστορία γεμάτη θρύλους, αλήθειες και δοξασίες. Ο υπόγειος χώρος, που από πολλούς  ονομάζεται «κατακόμβη», έχει δύο θαλάμους. Ο ένας είναι αφιερωμένος στην Αιγινήτισσα Αγία Αθανασία και ο δεύτερος στην Παναγία. Εκεί υπάρχει η «Εύρεση» της εικόνας της Παναγίας,  που αναπαριστά τη Θεοτόκο ως «δεομένη» και η κατασκευή της χρονολογείται στον 17ο αιώνα.

Η παράδοση αναφέρει πολλές εκδοχές  για το ιστορικό της «φανέρωσής» της. Σύμφωνα με μια απ’ αυτές, η εικόνα βρέθηκε επειδή ένα άλογο παραπάτησε και έπεσε σε έναν λάκκο που  οδηγούσε στη σπηλιά όπου ήταν καταχωνιασμένη. Άλλη θέλει να είδε ένας μοναχός στον ύπνο του την Παναγία να του υποδεικνύει το μέρος που θα την έβρισκε, ενώ μια  τρίτη έχει να κάνει με έναν γεωργό που οργώνοντας το χωράφι, είδε στο συγκεκριμένο σημείο να βγαίνει φως. Ακόμα, άλλη παράδοση αναφέρει πως η Παναγία έσβηνε το καντήλι της και φανερωνόταν στη γερόντισσα, που υπηρετούσε επί χρόνια εκεί  ως νεωκόρος, όποτε πήγαινε να της το ανάψει. Όπως  και να έχουν τα πράγματα, η Φανερωμένη παραμένει σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα προσκυνήματα της Αίγινας, συγκεντρώνοντας κάθε χρόνο, στις 23 Αυγούστου, εκατοντάδες επισκεπτών.

Εξίσου αφανής παραμένει και ο ρόλος της Φανερωμένης στα νεότερα χρόνια της Ελληνικής Ιστορίας. Η διώροφη κατοικία μέσα στο χώρο, σύμφωνα με την ιστορικό Γωγώ Κουλικούρδη, είναι από τις παλαιότερες της Αίγινας  και υπήρξε κατοικία του επισκόπου Αιγίνης Σαμουήλ, στη συνέχεια φιλοξενήθηκαν εκεί τα παιδιά  που απελευθερώθηκαν από την Αλεξάνδρεια μέχρι να τελειώσει το Ορφανοτροφείο, ενώ ως το 1828 ήταν αποθήκη εφοδίων, που έστελνε για τον αγώνα η Φιλελληνική επιτροπή. Για ν’ αναφέρουμε, τέλος,, και την «τεκμηριωμένη» εκδοχή της εύρεσης της εικόνας, στα 1829 με 1830 ο ιερομόναχος Παρθένιος Παντελάκης  Οικονόμου – Λογιωτατίδης ή σύμφωνα με άλλους ο Άνθιμος Γεωργάκης Οικονόμου Λογιωτατίδης, με τις οδηγίες μιας γυναίκας που έβλεπε στον ύπνο του ανακάλυψε, σκάβοντας στο πατρογονικό του χωράφι, μια υπόγεια διπλή εκκλησία, και σε μία σπηλιά την εικόνα της Παναγίας  που από τότε ονομάστηκε «Φανερωμένη». Ο χώρος με έξοδα  του Παρθενίου καθαρίστηκε και άρχισε να λειτουργείται. Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι ο Σπυρίδων Λογιωτατίδης μετά τη θαυματουργική φανέρωση, άρχισε να κτίζει με δικά  του έξοδα μια μεγαλύτερη εκκλησία πάνω από την υπόγεια. Όμως στις 28 Νοεμβρίου του 1848 ταξιδεύοντας προς Πειραιά πνίγηκε με το καΐκι που τον μετέφερε. Έτσι το έργο έμεινε μισοτελειωμένο και ο πατέρας του Γεωργάκης Λογιωτατίδης χάρισε το κτήμα με την εκκλησία στη Χρυσολεόντισσα, γι αυτό κι από τότε αποτελούν μετόχι της Μονής.

Σήμερα, οι τοίχοι της μισοτελειωμένης εκκλησίας ορθώνονται ερημικοί, περιμένοντας τα επόμενα βήματα της ταραχώδους ιστορικής διαδρομής τους.

 

 

Μοιραστείτε το Άρθρο

Σχετικά Άρθρα