Lost Password?

A password will be emailed to you. You will be able to change your password and other profile details once you have logged in.

Αιγινήτικη Μουσική και Τραγούδια

xoros_1

Όπως σ’ όλη την Ελλάδα έτσι και στην Αίγινα ο κόσμος διασκέδαζε με μουσική και τραγούδια κυρίως στους γάμους, στα πανηγύρια, τις απόκριες και τις ονομαστικές εορτές. Ενδεικτικά αναφέρω το πανηγύρι του Σταυρού στην Παλιαχώρα, του Αγ. Σώζοντος στην Πέρδικα και του Αγ. Κωνσταντίνου στο Σφεντούρι. Τα γλέντια σε εξωτερικούς χώρους γίνονταν με όργανα τοπικά ή φερμένα από αλλού, συχνά από τον Πειραιά. Τα μουσικά συγκροτήματα αποτελούνταν κυρίως από βιολιά, λαούτα, σαντούρια και σπανιότερα κλαρίνα. Οι συμφωνίες των ιδιωτών με τα όργανα συνήθως κλείνονταν στα μεγάλα καφενεία με τα συγκροτήματα που έπαιζαν εκεί τα βράδια για την ευχαρίστηση των θαμώνων. Σ’ αυτά τα καφενεία μαζεύονταν και γλεντούσαν όλη τη νύχτα και οι σφουγγαράδες όταν γύριζαν από τα πολύμηνα ταξίδια τους στη Β. Αφρική.
Τα χορευτικά τραγούδια των Αιγινητών ήταν κυρίως απλοί Συρτοί ή Συρτοκαλαματιανά. Χόρευαν επίσης τη Σούστα, το Μπάλο, τον τοπικό Ντρίο, τον Καρσιλαμά και πιο σπάνια τον Τσάμικο. Από τα μη χορευτικά τραγούδια τα πιο δημοφιλή ήταν οι Αμανέδες.

Στο σύνολο των Αιγινήτικων τραγουδιών πολύ λίγα είναι γνωστά μόνο στην Αίγινα. Τα περισσότερα συνηθίζονται κι αλλού, ιδίως στην Πελοπόννησο, την Αττική και τ’ άλλα νησιά της γραμμής του Αργοσαρωνικού. Από τα γύρω νησιά η Αίγινα έχει τη μεγαλύτερη μουσική σχέση με τις Σπέτσες και τη μικρότερη με τη Σαλαμίνα. Για τη μουσική της σχέση με τον Πόρο και την Ύδρα δεν μπορούμε να πούμε πολλά, γιατί μέχρι τώρα στα νησιά αυτά δεν έχει γίνει επαρκής εθνομουσικολογική έρευνα. Ξέρουμε ωστόσο ότι τόσο εκεί όσο και στη Σαλαμίνα και το Αγκίστρι τραγουδούσαν ως επί το πλείστον στα αρβανίτικα.
Στην Αίγινα επιχωριάζουν και μελωδίες προερχόμενες και από πιο μακρινά μέρη όπως τη Μικρασία (και ιδίως τη Σμύρνη), τη Χίο, τη Λέσβο, τις Βόρειες Σποράδες, τις Κυκλάδες (κι ιδιαίτερα την Πάρο), καθώς και από άλλα ακόμα πιο απομακρυσμένα νησιά, όπως για παράδειγμα την Κύπρο, τα Δωδεκάνησα και τη Λευκάδα. Πιο λίγες μελωδίες της πάλι, μοιάζουν να προέρχονται από βορειότερα μέρη, όπως τη Ρούμελη ή την Ήπειρο. Και τέλος, όπως είναι φυσικό, στην Αίγινα κυκλοφορούσαν και πανελλήνιες μελωδίες, που μπορεί να κατάγονταν από μια ορισμένη περιοχή, αλλά που σήμερα πια οι ρίζες τους δεν φαίνονται, λόγω της πολύ μεγάλης τους διάδοσης, στην οποία οπωσδήποτε έχουν συμβάλλει και οι δάσκαλοι στα σχολεία (χορός Ζαλόγγου, Νεραντζούλα φουντωτή, Λεμονάκι μυρωδάτο).

Με το θάνατο του τελευταίου Αιγινήτη βιολιστή Γιώργου Βατικιώτη ή Άπορου το 1996, έσβησε και η μουσική παράδοση του νησιού. Αυτά που ακούγονται σήμερα σε διάφορες εκδηλώσεις οφείλονται σε προσπάθειες που κάνουν δάσκαλοι και μουσικολόγοι ν’ αναβιώσουν ό,τι πρόλαβε να ηχογραφηθεί από τη Δέσποινα Μαζαράκη, τη Γεωργία Κουλικούρδη, τον Μάρκο Δραγούμη, το Νίκο Χαλδαιάκη κ.ά.

Μοιραστείτε το Άρθρο

Σχετικά Άρθρα